Filtry osmotyczne opierają się na naturalnym zjawisku występowania różnicy ciśnienia między cieczami o różnych stężeniach rozdzielonymi błoną półprzepuszczalną. To tzw. ciśnienie osmotyczne. Ze względu na stosunkowo nieduże różnice ciśnień w zjawisku filtry RO opierają się na procesie odwrotnym, w którym występuje zewnętrzne źródło ciśnienia czyli ciśnienie z wodociągu. W procesie tym ma miejsce przesączanie wody z silniejszym stężeniem zanieczyszczeń do wody o mniejszym stężeniu. W ten sposób uzyskujemy bardzo wysoką dokładność filtracji. W filtrach osmotycznych usuwane są niepożądane substancje takie jak np.: mangan, żelazo, twardość lecz też groźne bakterie.
Jakość wody uzdatnionej bliska jest wodzie demineralizowanej (przewodność kilkunastu mikro Siemensów na cm2). Niezmiernie często do celów spożywczych montuje się dodatkowe wkłady mineralizujące, które wyrównują mikroelementy wyfiltrowane w trakcie przenikania wody przez membranę RO. Mankamentami filtrów osmotycznych są głównie duży odrzut wody (więcej niż 50%, nawet przy stosowaniu pomp podnoszących ciśnienie) i niska wydajność (dlatego też z reguły do systemów RO dodawane są zbiorniczki buforowe zawierające przefiltrowaną wodę). W chwili obecnej filtry do wody oparte na zjawisku filtracji molekularnej są niesamowicie popularne i występują w bardzo rozległym przedziale wydajności.
Komentarze są wyłączone